Łączna liczba wyświetleń

środa, 21 października 2015

Wspinaczkowy biegun cz.4



Lepiej przeżyć mądrą porażkę, z której czegoś się uczymy, niż głupi sukces, który utwierdza nas w przekonaniu, jacy jesteśmy wspaniali. (…) Porażka staje się przegraną, kiedy nas hamuje, kiedy zmienia się w kamień, który ciągniemy za sobą. Trzeba umieć się otrząsnąć, przekuć niepowodzenie w nowy plan, a nie pogrążać się w myśleniu o klęsce.
Nie zawsze jest tak, że dobrze rokujący wspinacz będzie osiągał „geometryczny postęp” umiejętności. W otwartej populacji istnieje wiele osób, które z różnych względów zaprzepaściły swój talent mimo że mogły daleko dojść w uprawianej przez siebie dziedzinie. Jest to bolesne doświadczenie, jednak należy się liczyć z możliwością jego wystąpienia. Jeden z moich podopiecznych (znakomicie rokujący) na długie miesiące odmówił uczestniczenia w „pokonywaniu pionów”. Mimo to wciąż szukałem wraz z instruktorem sposobu nakłonienia go do powrotu na ścieżkę wiodącą w górę. Fortel polegał na nazwaniu dużej ściany, ścianą małą i podzieleniu jej na mniejsze części.
Na pewno do przezwyciężania trudności potrzebne są cierpliwość i elastyczność. (…) Elastyczność to determinacja, która polega na tym, że nie chcemy osiągnąć celu za wszelką cenę, ale za pomocą posiadanych zasobów znajdujemy skuteczne wyjście z trudnej sytuacji.
Nie jest tajemnicą, że każdemu przytrafiają się słabsze dni. Ścianka milcząco czeka, ale i zawsze wymaga podjęcia wysiłku. Nie śpieszmy się, pracujmy w dobrej atmosferze, wspomagajmy w rozsądny sposób. Zbudujemy w ten sposób solidny fundament pod kolejne spotkania.c.d.n.

czwartek, 15 października 2015

Wspinaczkowy biegun cz.3



W trudnych sytuacjach trzeba iść do przodu, a nie się wycofywać. Takie przezwyciężanie siebie daje potem olbrzymią satysfakcję. Trudności są zwiastunem dobrych wieści. Dają napęd.
Pierwszy kontakt ze ścianką zazwyczaj niesie z sobą mniejszą lub większą trudność dla adepta wspinaczki. Wszystko jest nowe- dziwnie wyglądające obuwie, specyficzne akcesoria, natłok kolorów, czasem hałaśliwa muzyka, nowy nauczyciel... To bardzo dużo jak na początek.
Doświadczenie musi być zawsze naszym fundamentem, także doświadczenie negatywne. Ono ma taką samą wartość jak pozytywne, bo wartością jest wiedza o rzeczywistości. Jak już coś znamy, staje się to naszą wiedzą, wszystko jedno, czy zbudowaną na sukcesach, czy klęskach. (...)
Często tak bywa, że to, co prowadzi nas poza horyzont dotychczasowego życia, jest w zasięgu ręki.
Ruch ręki ku górze otwiera przed uczniem zupełnie nową przestrzeń, która może go pochłonąć ale i również odepchnąć. W zdecydowanej większości, ścianka pociąga ku sobie, dając w zamian wiele dobrych umiejętności. Uczy współpracy z drugą osobą, doskonali sprawność motoryczną, daje poczucie pewności, poprawia koordynację wzrokowo-ruchową. (Uczyliśmy również osoby niewidome, a brak receptorów wzrokowych wcale nie przeszkadzał im w osiąganiu wytyczonych celów) „Zabiera” ona też to, co u początkującego wspinacza było balastem- lęk przed wysokością, niezgrabność ruchową, niechęć do nowości, czy do ruchu.
.

niedziela, 4 października 2015

Wspinaczkowy biegun cz.2



Nigdy nie potrafimy do końca przewidzieć, co się zdarzy. (…) Zmniejszanie własnej niewiedzy powoduje, że łatwiej można pokonywać trudności. Pojawiają się jednak przeszkody, których nie przewidzieliśmy. Najważniejsze jest wówczas, by radzić sobie z nieprzewidzianymi sytuacjami. Trzeba umieć sprostać psychicznie, a w dodatku w ramach tych możliwości i zasobów, którymi dysponujemy, posługując się wyobraźnią, intuicją, podświadomością, znajdować rozwiązanie i wyjście. Szczególnie ważna jest umiejętność akceptowania trudności,  obłaskawiania ich, czy też wręcz zaprzyjaźniania się z nimi. Traktowanie trudności jako standardu, nie jako czegoś wyjątkowego. (…)
Na przestrzeni kilku lat zarówno na trasie naszego marszu, jak i na ścianie zdarzały się sytuacje problematyczne, a każda z nich wymagała szybkiego, ale i wnikliwego potraktowania. W większości przypadków można odkryć przyczyny, które doprowadziły do wybuchu np. krzyku, oporu, agresji. Ułatwia to interwencję i wpływa na jej skuteczność. Przyrost wiedzy pozwoli lepiej zaplanować kolejne wyjście.
Przeszkody są czymś normalnym i naturalnym. Normalne jest też to, że na początku jest ich najwięcej.
Wraz z upływem czasu dochodzi do oswojenia  trudności związanych z podjętym wyzwaniem. Coraz częściej dojście na zajęcia, ich przebieg oraz powrót z nich odbywały się bez zakłóceń. To sygnał dla nas, że warto było nie poddawać się. Nie należy jednak usypiać własnej czujności, gdyż wtedy może nieoczekiwanie dojść do przykrego w skutkach incydentu...c.d.n