Łączna liczba wyświetleń

poniedziałek, 17 listopada 2014

Dziwna myśl...

...zasłyszana w radio: ''Nie przerywa się facetowi, który gra na akordeonie".
To taka odskocznia od codziennych, pełnych powagi i dramatyzmu spraw.

niedziela, 2 listopada 2014

Wspomnienie





Ś.P. Józef Życiński  (1IX.1948- 10.II. 2011) Dziś wspomnienie zmarłych. Każdy z nas kogoś wspomina. Jedni mocniej inni słabiej zapisali się w naszej pamięci. Czytam właśnie książkę- wywiad ze zmarłym nagle arcybiskupem Józefem Życińskim. Mimo, że nie ma go pośród nas w fizycznej postaci, pozostały jego myśli, które wydają mi się trafne, odważne i ponadczasowe.

 Kilka cytatów z niedokończonego wywiadu- Ten świat musi mieć sens. 
Wszyscy, nie tylko wielcy chrześcijańscy mistycy, przechodzimy przez noc ciemną, żeby dotrzeć do tego, co najważniejsze. 
Z lubością zniżamy się do najniższych instynktów i usprawiedliwiamy uleganie im.
Głoszenie tezy, że w imię prawdy wolno mówić nam wszystko, prowadzi w ślepy zaułek. 
Oderwaliśmy się od kluczowych pojęć. Nie wiemy też, co to jest honor, uczciwość, powściągliwość. A godność jest przecież fundamentem naszej kultury, kształtuje nasz stosunek do drugiego człowieka. 
Boję się świata, w którym bez poczucia odpowiedzialności moralnej, bez głosu sumienia można w imię sukcesu usprawiedliwić wszystko. 
Jestem przeciwko empirycznemu sprawdzaniu etyki. 
Gdyby życie było łatwe, byłoby kiczem (...) natomiast dzieło sztuki rodzi się z cierpieniem, wypływa z naszej głębi i daje szansę na następny krok, na rozwój. 
Nie tylko można wątpić, wątpienie jest błogosławione. Czasem trzeba dotknąć ran, żeby być bliżej sensu życia.
Cierpienie jest składnikiem ludzkiej kondycji, nie pozbędziemy się go, możemy je tylko oswoić. 

środa, 22 października 2014

7 x Gospel w migawkach

Nie podejrzewałem, że ten festiwal zrobi na mnie tak mocne wrażenie. Wiedziałem, że wraz z dziewczynami, które uczestniczyły w trzydniowych warsztatach wystąpi moja żona jako Gospel Mama. Stres udzielał się mimo woli, ale górę wzięły pozytywne odczucia. Muzyka gospel olśniła mnie swą mocą. Siedząc na schodach wraz z córką zobaczyłem pana, który przechodząc obok mnie ukłonił się ( z uwagi na moje natarczywe spojrzenie połączone z wymalowanym na twarzy znakiem zapytania) To był po prostu nasz minister pracy Władysław Kosiniak- Kamysz:) Najpierw pastor pomodlił się i podziękował Bogu za to spotkanie (nie z ministrem lecz z uczestnikami koncertu). Duchowa oprawa towarzyszyła dzięki temu do ostatnich dźwięków. Koncert czas rozpocząć! Na pierwszy ogień poszedł Hands of Worship- muzyka była w tle, a na pierwszym planie mowa ciała:) Po nich wystąpił wielki chór seniorów, prowadzonych przez poznaną przed laty Leę Kjeldsen. Śmieszne, bo Lea poszła z naszą paczką na duński film Jabłka Adama (na ulicy Lea, aby było ciekawiej). Pamiętam, że śmiała się z nieudanego momentami tłumaczenia:) Sala nagrodziła owacjami pozytywnie zakręconych seniorów. Za chwilę wystąpi mama- będzie śpiewać- powiedziałem córce. Ale ja chcę Pszczółkę Maję! powiedziała i usnęła... Czas na odważne dziewczyny z Mama Gospel- trzy dni prób wymagały dyscypliny i samozaparcia, aby na końcu było zwieńczenie w formie koncertu. Duża część uczestniczek nie pojawiła się na scenie, więc zadanie było o wiele trudniejsze. Mój syn polował na mikrofon, ale Gospel Mama jakoś opanowała to i kilkanaście kilogramów na rękach. Gromkie brawa były wynagrodzeniem za wykonanie dwóch utworów i włożony trud, aby się na tej scenie pojawić. Gospel Kids- po prostu hit! Nie udało mi się uwiecznić tego na kamerze, gdyż biegałem za swym szkrabem po schodach szacownego Kina Kijów. Po tej części przyszedł czas na mistrzów- Piotr Nazaruk i Myron Butler poprowadzili 160 (?) osobowy chór, porywając całą salę, szczelnie wypełnioną fanami natchnionych brzmień. (Migawka na załączonym filmie). Pozostaje mieć nadzieję, że w przyszłym roku emocje będą na równie wysokim poziomie.