Łączna liczba wyświetleń

niedziela, 11 marca 2012

Koparka

Dziś pierwsza rocznica uderzenia tsunami w Japonię. W przejmującym reportażu wypowiadają się dzieci. Ich myśli są bardzo dojrzałe.


Przyroda z nas zakpiła. Jestem na nią zła powiedziała ta dziewczynka






W tym domu widać miejsce poświęcone ojcu, który zginał w nieokiełznanym żywiole.





Gdy dorosnę będę wymyślać rzeczy, które pozwolą bezpiecznie żyć innym, mówi to dziecko, które cudem przetrwało...






W jednej ze szkół zginęło 10 nauczycieli i 74 małych uczniów. Na spotkaniu rodziców z jednym ocalałym nauczycielem i miejscowymi władzami panuje głęboki smutek. Rodzice oskarżają władze, że nie zrobiły nic, by uratować dzieci. Ci stoją bez ruchu, ze spuszczonymi głowami i nie mówią ani słowa. Japońska samodyscyplina uwidacznia się nawet w tym momencie. Nie bronią się, nie spekulują, nie atakują. Trwają w ciszy...
Największe wrażenie zrobiła jednak kobieta, szukająca swej zaginionej córeczki. Inny mężczyzna porzucił pracę i bez wytchnienia przekopuje teren w poszukiwaniu ciała swego synka. Kobieta znalazła resztki swej córki. Nadzieja miała w tym przypadku swój okrutny, ale jednak sens. Zdesperowany człowiek wciąż kopie, a matka wciąż patrzy na tą beznadziejną walkę...



piątek, 9 marca 2012

Mrowisko

Czy mrowisko może mieć coś wspólnego z przetrwaniem jakiegoś człowieka? Myślę, że coraz bardziej skomplikowane czasy narzucają coraz bardziej skomplikowane pytania. Otóż mrowisko może mieć coś wspólnego z czyimś życiem, bądź jego śmiercią... Dzisiejsza wiadomość o nadchodzącej klęsce głodu, uderzającej tym razem w zachodnią część Afryki powinna zmusić do myślenia wszystkich.


"Tylko szybka akcja może pomóc zachodniej Afryce uniknąć katastrofy głodu, która może dotknąć aż 13 milionów ludzi. 
 W niektórych rejonach głód jest tak dotkliwy, że mieszkańcy rozkopują mrowiska, by wydobyć ziarno zebrane przez owady".






Józef Szajna "Mrowisko"

czwartek, 8 marca 2012

Czesio

A to wersja życzeń na Dzień Kobiet dla nastolatek. Kiedyś ten kultowy (w niektórych kręgach) bohater Włatców Móch okazał się bardzo pomocny w pewnej sytuacji. Podczas wycieczki w kanionie Masca na Teneryfie, jedna z uczestniczek narzekała nieprzyzwoicie na to, że tu jest, i że musi tak bardzo się męczyć. Nie pomagało nic, jak można się domyślać. Nagle nastąpił nieoczekiwany zwrot sytuacji. Zobaczyła ona, że przy moim telefonie dynda postać bajkowego Czesia. Od tego momentu złe słowo na skądinąd przepiekny kanion już nie padło. Porozumiewaliśmy się cytatami z filmów z Czesiem, mówiłem jego dziwnym głosem i było bardzo wesoło.
Jak to powiadał mój profesor od
Historii Wychowania (postrach wszystkich studentów)- musi Pani oglądać mecze piłki nożnej, żeby umieć nawiązać kontakt z młodzieżą. Czasem warto oglądać dziwne bajki...

Dzień Kobiet

Nie dziw, że są harde urodziwe panie,
wszak im gładsze jest drzewo,
tym trudniej wleźć na nie.

 
Józef Ignacy Kraszewski

niedziela, 4 marca 2012

Bliski Wschód we krwi

Pisałem już kiedyś o tym, co działo się w Iranie po wyborach prezydenckich. Mój rymowany tekst zaginął w otchłaniach internetu, ale odnalazłem go i prezentuję raz jeszcze. Podobne tragedie ludzkie rozgrywają się obecnie m.in. w Syrii, ale świat zdaje się milczeć...


Koleżanka z pracy przesłała mi stronę internetową http://www.loswiaheros.pl/iran/194-iran-po-wyborach-prezydenckich, abym poczytał sobie i zobaczył, co działo się na ulicach Teheranu po wyborach prezydenckich. Tekst zaczyna się tak: „Podczas pobytu w Teheranie jeden z naszych znajomych pewnego razu przy zgrywaniu muzyki irańskiej zgrał mi też tajemniczy folder, który odkryłem już po tym, jak się rozstaliśmy. Otwarłem go zobaczyłem kilka filmików. Zacząłem je oglądać i włos na głowie mi się zjeżył”…
Wizyta w Iranie dobiegła końca.
Wróciłem do bliskich, pokoju i słońca.
Ma pamięć w podróż znów wyrusza
Pędząc ku potomkom króla Dariusza.
Pers, co blaskiem Persepolis nasyci oczy
Przez życie z dumą będzie dalej kroczyć.
Wiele tragicznych było lat, miesięcy, dni.
Nie jeden chciał utopić Iran we krwi.
Czasy się zmieniły, wkroczyła technika
Lecz lęk przed władzą bynajmniej nie znika.
Ci, którzy pokój nieść powinni
Uderzają w tych, co bezbronni, niewinni.
„Oczekujemy prawdy i normalności
A stróże prawa zabijają, łamią kości”
„Wolne myśli i krytyka? To nie w cenie.
Ukarzemy tych, co śmią w nas ciskać kamienie”.
Nadejdzie kiedyś dzień, gdy ci, co z dobra wyzuci
Odczują smak zła, który rykoszetem do nich wróci.