Ś. P.
Zdrowy
Rozsądek
Dzisiaj opłakujemy zgon ukochanego
przyjaciela, Zdrowego Rozsądku, który był z nami przez wiele lat. Nikt nie wie ile miał lat, gdyż jego
metryka urodzenia już dawno zagubiła się w niezgłębionych otchłaniach biurokracji.
Zdrowy Rozsądek kierował się prostą, racjonalną polityką finansową (nie
wydawaj więcej niż zarabiasz) i niezawodnymi strategiami (rządzą dorośli, a nie
dzieci).
Jego stan pogorszyły doniesienia o
6-letnim chłopcu, który pocałował swoją koleżankę, oskarżonym o molestowanie
seksualne, nastolatkach zawieszonych w prawach ucznia za używanie płynu do
płukania jamy ustnej p obiedzie, oraz nauczyciela
zwolnionego za upominanie niesfornego ucznia. Zdrowy Rozsądek stracił rację
bytu kiedy rodzice atakowali nauczycieli za wykonywanie pracy, której sami nie potrafili wykonać w
dyscyplinowania swoich niesfornych dzieci.
Zdrowy Rozsądek czuł się
pokonany kiedy w swoim własnym domu nie mogłeś obronić się przed włamywaczem, a on mógł pozwać cię za
atak.
W końcu Zdrowy Rozsądek stracił chęć
do życia, kiedy do pewnej kobiety nie dotarło, że parująca filiżanka kawy była gorąca. Rozlała ją na
kolana i natychmiast otrzymała ogromne odszkodowanie.
Śmierć Zdrowego Rozsądku
nastąpiła po śmierci jego rodziców:
Prawdy i
Zaufania, jego żony Dyskrecji,
jego córki Odpowiedzialności
i syna Rozumu.
Pozostawił
czterech braci przyrodnich:
Znam
Moje Prawa
Mam
Mieć To Teraz
Zawinił
Ktoś Inny
Jestem
Ofiarą.
Na jego pogrzeb nie przybyły tłumy,
gdyż niewielu zdało sobie sprawę z tego, że umarł.
Jeśli go
jeszcze pamiętasz, mów o nim. A jeśli nie, dołącz do większości i nie rób nic.
Tekst powyższy znalazłem pośród komentarzy do artykułu o niezbyt poważnym tytule. Z małymi przeróbkami zamieszczam go do przemyślenia (bądź do zignorowania:)
