Wielkanoc 2026

 

Podziękowania

 

Dziękuję wszystkim za niegasnącą pomoc w postaci 1.5 procenta oraz każdą inną formę wsparcia. Janek

Prawda - kłamstwo

 

Każdy żyje w kłamstwach, bo są bardzo praktyczne, wygodne. Prawda jest trudna, kłopotliwa. Kłamstwo jest jak droga w dół, idziesz z łatwością, tanecznym krokiem. Prawda jest drogą w górę, jest żmudna, męcząca. Kłamstwa

są praktyczne i wygodne, możesz je tworzyć, wymyślać. Możesz wymyślić kłamstwo, które będzie ci pasować, ale nie możesz wymyślić prawdy. Na tym polega problem. Możesz wymyślać kłamstwa. Idziesz do krawca, on szyje ci ubranie. Kłamstwa możesz szyć sobie na miarę, możesz dopasowywać je do siebie. Prawdy nie dopasujesz do siebie, nie możesz jej wymyślić. To ty musisz dopasować się do prawdy. Prawdy nie można przykroić jak ubrania, ty musisz się zmienić. Kłamstwa są piękne, bo nie wymagają przemiany. W razie potrzeby zmieniasz kłamstwo i już. Kłamstwo jest bardzo wygodne, leży na tobie jak ulał. Nigdy nie zmusza cię, byś się zmienił, możesz pozostać taki, jaki jesteś. Kłamstwo zawsze jest z tobą, nigdy przeciwko tobie. A prawda… prawda niczym się nie przejmuje, jeśli chcesz być prawdziwy, musisz się zmienić. Prawdę nie można wymyślić, trzeba ją odkryć. Człowiek żyje w kłamstwach właśnie dlatego, że może je wymyślać. Kłamstwa są bardzo wygodne, przywierają do ciebie, chronią się przed prawdą. Jeśli ktoś głosi prawdę, rzucasz w niego kamieniami, bo jeśli on ma rację, to znaczy, że całe twoje życie jest fałszywe. Bardzo trudno to sobie uświadomić, bo przecież włożyłeś w swoje życie tak wiele… Masz tylko swoje sny, kłamstwa, a tu nagle pojawia się ktoś, kto rzuca prawdę. Osho.

Biuro rzeczy znalezionych i nieśpiesznie przerobionych.

 Co łączy świece zapłonowe, stare t-shifty i porzucone obrazy? Wszystkie te i inne przedmioty stały się zbędne i skończyły swój żywot na wysypisku śmieci. Nie zawsze mam plan ich reanimacji ale jeśli się uda, satysfakcja gwarantowana. Oto ostanie prace.

Picasso.143…

 …lata. Miałby, gdyby żył. 25 października urodziny mistrza, więc z kolegą ze szkolnej ławy i naszymi podopiecznymi przygotowaliśmy mini wystawę prac inspirowanych twórczością Pabla Picassa. 

Radość z nowosłowa

 

Kupiona na przecenie książka "Wolnoć" Marcina Kołodziejczyka sypnęła wieloma interesującymi nowymi słowami, zwrotami, za którymi kryją się czasem zwykłe słowa, a czasem... Warto przeczytać i pomyśleć, co się kryje za tym, czy innym określeniem. 3...2...1... zaczynajmy 

procentażowo,

pasywno- agresywny Pan Jezus, Aborygentka,

ambicjoner, 

spotnieć, 

antyelgiebet, 

mrug, 

mikrowela,

zagryzka z zakropką, 

rozpęknąć, 

kompulsywne rowerzystwo,

piniąszki, 

prześmiech, 

przechwałka, 

czerwona słuchawka rozłączeniowa,

rozgoryczyć,

kombatantctwo,

zgrobić, 

sentymentalne jelito, 

prostszy wyobraźniowo, eurosrebrniki, 

niehumor,  

cynizować, 

pierdylion, 

kredyt we frankensteinie, 

agonia moralna,

bladość emocjonalna, 

immobilność intelektualna, elgiebeton, 

obwoźna krucyfikacja,

pójść w geje,

opancerzony formami grzeczności,

nienawidzić uważnie, 

drżączka obyczajowa, 

zakulminować, 

bladawiec, 

towarzyski trup, 

dystyngowańszy, 

włochacieć umysłowo, 

rozprostować myśli, 

notoryczny nikt, 

tknięta empatycznie, 

bulwa nać, 

z dawien dawna, z gówien gówna, piwo zdekapslowane, 

Sztuka bezruchu.

W poszukiwaniu wrażeń, wprawiamy siebie  (czasem też kogoś) w dziki pęd. Zanurzamy się w tłum ludzi, wystawiamy się na nieznośne temperatury, spędzamy godziny w samochodzie, wydajemy pieniądze na wątpliwe atrakcje... Robimy wiele rzeczy, które nie przynoszą upragnionego spokoju i płynącego zeń poczucia szczęścia, a wystarczy się zatrzymać i choćby zanurzyć stopy w górskim strumieniu i wsłuchać się w otoczenie. To był dla mnie ten właśnie moment. Szmer bieszczadzkiego strumienia, chłód wody, odgłosy natury i lektura "Sztuki bezruchu" autorstwa Pico Iyera. Tak niewiele trzeba aby złapać ulotny moment szczęścia...

Beksiński o obrzydzeniu do starości.

 

Pamiętam, jak pachniał ojciec i jak czuć było po nim łazienkę, łóżko, płaszcz, klozet, Jak wyglądały jego genitalia, łokcie, włosy w uszach. (... ) Czuję, jak powoli coraz silniej ojcem ze mnie śmierdzieć zaczyna, i w ogóle ojca zaczynam tym i owym coraz bardziej przypominać. Ta sama śmierć żre nas od środka te robaki w nosie, zęby z zepsutego sera, wnętrzności przegnite na durch. (...) Śmierć mego starego wlazła do mnie do środka i rośnie we mnie Jak płód, zjada mnie jak rak. Pierdzi moją dupą, burczy moim brzuchem, gada moją gębą. Nie jesteś w stanie zrozumieć całego ogromu obrzydzenia, jakie mam dla starości.

Nawalny

 

300 dni w miejscu stworzonym przez człowieka dla człowieka. 

Być może i tak było ono zaciszną przystanią po miejscach straszniejszych, w których przebywał za swą odwagę, miłość wolności, niezłomność i wszystkie inne wartości, które firmował swoim życiem i jego tragicznym zakończeniem. 

Miejsce to musiało być odpowiednio dobrane. W sposób zapewne nieświadomy jest ono zbliżone wyglądem do wnętrza tych, którzy skutecznie dławili każdą niesubordynację, jak na przykład nie zapięty guzik, karząc jeszcze dotkliwiej. 

Władza ma się dobrze, jednak ma ona swój kres, któremu na pewno będzie chciał położyć niejeden jeszcze śmiałek. 

Beksiński i jasnowidz.

 

Jasnowidze są wśród nas. Czytam niesamowicie wciągającą książkę o życiu Zdzisława Beksińskiego pod tytułem Beksińscy portret podwójny. "Najlepsze gołe kobiety w całej szkole rysuje kolega Beksiński. Można go nie lubić, ignorować i lekceważyć. Można się denerwować, że jest odludkiem. Ale trzeba przyznać, że nie ma mistrza nad niego. A Zdzisław prowadzi handel wymienny. Za akt wolno mu bez kolejki zabrać do domu kryminał, który krąży wśród uczniów. Rysunek z gołą kobietą trafia raz w ręce katechety. Ksiądz woła z ambony:" jest tu jeden między wami który robi takie wstrętne rysunki! Ty, synu, umrzesz, A twoje ohydne dzieła gorszyć będą jeszcze pokolenia! ". Wszyscy odwracają się i patrzą na Zdzisława Beksińskiego. Przypuszczam że jego dzieła raczej fascynują, choć z pewnością spora grupa ludzi po ich obejrzeniu, nie mogła otrząsnąć się z wszechobecnego odczucia niepokoju.

Bóg, łobuz, choinka.

3 krótkie  mini role w szkolnym spektaklu pt.: Dziewczynka z zapałkami. Efekt podobno znakomity. Aby tak się stało, musiały się zgrać wszystkie tryby w machinie teatralnej. Ciekawe, co by było, gdyby na dodatkowym ekranie był wyświetlany obraz zza kulis? To osobne przedstawienie, kto wie, czy nie równie interesujące:) 

Personal Jesus

35 lat temu mieszkałem w katowickim internacie z zagorzałym fanem grupy Depeche Mode. Przesyt słuchaną przez niego muzyką sprawił, że szczerze ją znienawidziłem. Do dziś pamiętam jago słowa: "zobaczysz, że jeszcze będziesz słuchał Depeche Mode z przyjemnością". Z tego co pamiętam nie dodał słów "zaprawdę powiadam ci"- był z niego wielki żartowniś. Zarzekałem się, że nigdy to nie nastąpi. Już po 5 latach przygotowywałem się do matury przy własnoręcznie kupionych płytach DM, a po 25 latach specjalnie poleciałem na ich koncert:) Dla tego kolegi dedykuję utwór Personal Jesus z Berlina. Ps. Na YouTube można obejrzeć profesjonalnie zrealizowane ostatnie ich koncerty. Warto! To nagranie z tłumu oddaje tylko emocje, choć po podłączeniu do głośników "idzie" nieźle. 

Berlin

 Berlin. W 2003 roku pierwszy raz poleciałem do Berlina a stamtąd w szeroki świat. Po 20 latach znów "magnetyczny" Berlin" przyciągnął mnie, ale tym razem z dziećmi. Mimo, że w tym mieście trwają nieustanne zmiany, dla mnie pozostaje ono niezmienne w "warstwie wewnętrznej". Jest inaczej niż w Polsce. Za sprawą ludzi, którzy są takimi samymi ludźmi jak my, ale zupełnie inaczej się zachowują. Różnorodność, spontaniczność, otwartość, nie przywiązywanie uwagi do swojego czy czyjegoś wyglądu. Widać to na każdym kroku. Berlin ma też swoje ciemne strony, ale w którym miejscu ich nie ma? Po powrocie, niesiony falą wspomnień zastanawiam się, czy znowu tam byłem czy to był tylko sen...

Dla Janka

Gdyby ktoś miał ochotę wesprzeć mojego syna Janka poprzez 1.5 procenta lub w inny sposób, to w poniższy link przekierowuje na Fundację Zdążyć z Pomocą. Dziękujemy 

 1,5 procenta dla Janka

Joseph Ratzinger o wolności

 Wolność ludzi może się bowiem realizować tylko przez współgranie i wzajemne przyporządkowanie wolności poszczególnych jednostek. Jeśli każdy chce tylko przeforsować własną wolę, jeśli każdy myśli tylko o sobie i o własnych koncepcjach wolności, wtedy niszczymy się wzajemnie. Wówczas nie ma już mowy o wolności. Wolność w ludzkiej społeczności może przetrwać tylko pod warunkiem, że wolność każdego z nas wpasowuje się w jedną całość, że w naszych relacjach i przez nasz styl życia okazujemy sobie wzajemny szacunek, budując wzajemne więzi, a przez to także uzyskujemy odpowiednią przestrzeń. Joseph Ratzinger. Pentling. 25 maja 1996 r. Kazanie z okazji Wigilii Uroczystości Zesłania Ducha Świętego. W: Głód Boga. Kazania z Pentling. 

Werbalna trucizna.

Idzie grupa przedszkolaków. Nagle zauważają spacerującego ze mną psa. Cała grupa się zatrzymuje i jak urzeczona wpatruje się w zwierzę. Nagle słychać: piesek! proszę pani -piesek! "Co z tego że piesek"? odpowiada pani surowo i nakazuje iść dalej. Smutno robi się na sercu mi jako człowiekowi i pedagogowi widząc, że właśnie w jednym momencie, pani która jest lub być powinna pedagogiem niszczy piękno dziecięcego zachwytu światem.

O głupocie w mądry sposób

Moralność myślenia

Michał Heller

Dramatyczność ludzkiego losu polega na tym, że najważniejsze decyzje musimy podejmować w obszarze trudnej racjonalności.

Zapas głupoty jest jednak olbrzymi i logika świata musi się sporo napracować, zanim go przepuści przez swoje tryby.

Mowa głupiego udaje Słowo, ale nim nie jest. Jest czymś, co... opiera się racjonalnym wyjaśnieniom. Ale głupota może wcielać się w czyn, a czyn taki nie zostaje natychmiast rozerwany wewnętrzną sprzecznością i wyłączony z istnienia, lecz trwa i produkuje skutki, które głupotę utrwalają na Ziemi.

A człowiek głupi nie milczy. Mówi, zwykle mówi wiele, i powiększa sumę bezsensu we Wszechświecie. Mowa głupiego to nie tylko szum, trudny do uniknięcia element każdego przekazywania informacji.

Ale działanie świadome wykracza poza teraźniejszą chwilę, odczytuje bodźce w kontekście ich historii i skutków, jakie mogą wycisnąć na przyszłości. Działać świadomie to znaczy ustawiać się selektywnie w stosunku do bodźców przychodzących z otoczenia. Niektórym bodźcom umieć się przeciwstawić, a inne przetwarzać na swoją własną substancję. U podstaw życia świadomego leży napięcie pomiędzy naciskiem z zewnątrz a wewnętrzną autonomią.

Już go nie ma, ale jednak jest

Giorgio Assuma, przyjaciel i prawnik kompozytora, powiedział, że Morricone zachował do końca jasność umysłu. Dodał też, że w ostatnich słowach "pozdrowił swoją ukochaną żonę Marię, która towarzyszyła mu z oddaniem w każdej chwili jego życia prywatnego i zawodowego i była mu bliska do ostatniego tchnienia, podziękował swoim dzieciom i wnukom za miłość i troskę, jaką mu dali. Wspomniał też swoich słuchaczy, od których serdecznego wsparcia zawsze czerpał siłę swojej kreatywności".
Mój epizod z Ennio Morricone- zawsze chciałem go zobaczyć. W latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, zespół Metallica rozpoczynał swoje koncerty od jego utworu. Dreszcze szły po plecach. Kilka lat temu udało mi się kupić bilety na jego koncert w Krakowie. Wielka radość zniknęła, gdy okazało się, że mimo biletów nie jest możliwe pójście na ten wyczekiwany koncert. Szczęśliwie znalazłem najlepszego odbiorcę- kolegę Andrzeja, który wraz z żoną usłyszał na żywo dzieła Mistrza, który osobiście stał za batutą. Mimo, że to nie ja miałem okazję tego doświadczyć, cieszę się jeszcze bardziej. Cieszę się, że można się cieszyć, gdy ktoś się cieszy. 

Z okazji Dnia dziecka

Wszystkiego co najlepsze dla dzieci wraz z własnoręcznie wykonaną bajką na bazie filmu krótkometrażowego Piotruś i wilk.

Kliknij, zobacz, posłuchaj

100 lat minęło...

Karol Wojtyła. Kazania